POR QUE


Os textos que aparecerán nesta páxina estiveron a piques de ser publicados hai uns meses por unha editorial galega, co título ISTO NON É UN LIBRO. A falta de paciencia e de verdadeiro interese fixeron que desistise. Hoxe, a primeiros de xullo de 2010, por darlle gusto a unha boa amiga que non parou ata convencerme, arrinco con este blog, onde irei colgando os contidos daquel libro posible e outras ideas que vaian xurdindo.

E para empezar, transcribo o prólogo e a sinopse que levaba:

“ISTO NON É UN LIBRO por dous motivos, fundamentalmente:
Primeiro, porque nunca pretendeu selo. Ningún dos textos se escribiu pensando na posible publicación. Se chegaron ata aquí, foi grazas ós empurróns de persoas que os leron e que me queren ben. Algúns foron rescatados do fondo da hucha; outros, aínda fumean. Hainos que saíron directamente do corazón; tamén os hai feitos por encarga cerebral. Todos, de escasas palabras; pero de longa elaboración. E segundo, porque estrutura, contidos, prosa e poesía enceréllanse adrede coa humilde intención de sorprender ó lector. Confío na súa boa vontade para deixarse levar”.

“Isto non é un libro. É un feixe de faíscas con formas caprichosas de poemas, relatiños ou ocorrencias, amarradas por unha fráxil trenza de palabra, sentir e vida. Nas mans do lector queda a decisión de outorgarlles ou non a liberdade”.

18 sept. 2011

XOANIÑA / MARIQUITA


Puntos de noite
sobre vermello aceso:
eu, xoaniña.


(Imaxe baixada de internet)
¡Voa, reluce!,
fráxil coral de terra,
carbón e lume.





Puntos de noche
sobre rojo encendido:
la mariquita.


¡Vuela, reluce!,
frágil coral de tierra,
carbón y fuego.

12 comentarios:

Eutimos dijo...

"frágil coral de tierra",me encanta esta metáfora

Madoé dijo...

Encántame que che guste, tamén é o meu verso preferido. E precisamente a metáfora invalida o haiku, pero como a min me gusta, permítome a licencia, chámolle "haiku á galega" e quedo tan ancha. :-)

Eutimos dijo...

Ya he buscado la definición de haiku en internet. ¡Tan simples y escuetos! Creo que al no ser orientales nos fluyen las metáforas, es otra forma de entender el mundo, la belleza y el arte

Madoé dijo...

Totalmente de acordo.

suaseiras dijo...

Bonitiiiisimo haikus!!

A miña xoaniña (que nome mais bonito)
preciosa, que mal lle estaremos facendo, que cada vez vense menos.

Madoé dijo...

Eu sei dunha que debe estar encantada de que gusten estes enxendros de haiku, pola parte que lle toca. A ver se se dá por aludida...

A xoaniña... ¿Como non vai escasear sendo unha xoia nestes tempos de crise?.:-) e por riba, fráxil...

carnota dijo...

Ela é fráxil e nós na sabemos protexer, a pesar de que só nos fai ben. Polo menos ten alguén que escribe bonito sobre ela.

Madoé dijo...

Hala, hala...¡ ¡Que bonito che quedou!

Rascacheira dijo...

Pois si, encántame que vos encanten estes preciosos haikus editianos. E que bonito quedou este da xoaniña, que animaliño tan precioso e doce.

Madoé dijo...

¡Apareceu a aludida! :-)

Rascacheira dijo...

Aludida???????????? Ía por min???
:-)

Non me percataraaaaaaaaaaa...

Madoé dijo...

Xa, non se notou nada, nada, nada. :-)