POR QUE


Os textos que aparecerán nesta páxina estiveron a piques de ser publicados hai uns meses por unha editorial galega, co título ISTO NON É UN LIBRO. A falta de paciencia e de verdadeiro interese fixeron que desistise. Hoxe, a primeiros de xullo de 2010, por darlle gusto a unha boa amiga que non parou ata convencerme, arrinco con este blog, onde irei colgando os contidos daquel libro posible e outras ideas que vaian xurdindo.

E para empezar, transcribo o prólogo e a sinopse que levaba:

“ISTO NON É UN LIBRO por dous motivos, fundamentalmente:
Primeiro, porque nunca pretendeu selo. Ningún dos textos se escribiu pensando na posible publicación. Se chegaron ata aquí, foi grazas ós empurróns de persoas que os leron e que me queren ben. Algúns foron rescatados do fondo da hucha; outros, aínda fumean. Hainos que saíron directamente do corazón; tamén os hai feitos por encarga cerebral. Todos, de escasas palabras; pero de longa elaboración. E segundo, porque estrutura, contidos, prosa e poesía enceréllanse adrede coa humilde intención de sorprender ó lector. Confío na súa boa vontade para deixarse levar”.

“Isto non é un libro. É un feixe de faíscas con formas caprichosas de poemas, relatiños ou ocorrencias, amarradas por unha fráxil trenza de palabra, sentir e vida. Nas mans do lector queda a decisión de outorgarlles ou non a liberdade”.

11 jul. 2011

TOXO / TOJO


(Imaxe baixada de internet)
Locen inútiles
entre espiñas doentes
chorimas de ouro.



Lucen inútiles
entre espinas rabiosas
flores doradas.                                                                                                                                                                                                                                                

12 comentarios:

Rascacheira dijo...

INÚTILESSSSSSSSSSSSSSSSSS??????????
Como van ser inútiles as chorimas se, como mínimo, son un agasallo para os ollos?

Madoé dijo...

Xa. "Mírame y no me toques"

Rascacheira dijo...

Para algo máis servirán... seguro. Seguro que son moi boas en infusión para ... ??? BUSCAREI.

Madoé dijo...

Busca, busca...

Rascacheira dijo...

Xa busquei:
"As infusións de flor de toxo son sensacionais para o figado".

Rascacheiro dijo...

UNHA CURIOSIDADE:

O dito de que "O toxo sempre está en flor en Galicia" queda explicado co seguinte: dado que hai tres tipos de toxo (anano, arnal, femia) e florecen en distintas épocas, parece que sempre están florecendo.

Madoé dijo...

De aí a cor amarela, claro...Pois agora só hai que buscar un voluntario (mellor voluntaria jajaja)para apañalas e listo.

suaseiras dijo...

Si nos fixamos un pouco, as floriñas do toxo, teñen moita semellanza co sexo femenino.
Ollo!, que non ten dobre sentido, a non ser...

Madoé dijo...

Mira ti por onde... Aínda vai haber que crear o día mundial do toxo. Ou sexa, o MEU día mundial, porque eu son un toxo. O que non entendo é que do toxo só me gusta o nome, a palabra...

A ver, Rascacheira, erudita na materia, sigue investigando e dime cal dos tres tipos de toxo son eu.

Rascacheira dijo...

Calquera dos tres... elixe ti, ata aí chega a democracia toxil!!!

Só unha cousa máis para os que sodes tan toxos-as:

A planta do toxo contén citisina, de acción tóxica sobre os ganglios aos que primeiro excita e logo paraliza. Que non che pique un toxo nun ollo, din no servizo de oftalmoloxía, porque non ten amaño, a infección é a maior que podías ter.

Pero... parece ser que "o toxo pode ter moito que decir nas doenzas do cancro no futuro."

Madoé dijo...

Pois mira que sabes cousiñas dos toxos ¿Por que será...? ¿Pero a que os toxos non son perigosos para outro toxo? Pois daquela, coidádevos vós que eu non lles teño medo.

Madoé dijo...

Esquecín dicir antes que estiven informándome das características dos tres tipos de toxo e non me identifico con ningún. Se cadra co gateño (anano) por aquilo de que florea no outono, pero como o alecrín non me gusta... Creo que en vez de toxo vai resultar que son simplemente espiña, figueira con espiñas, unha especie rara sen catalogar.