POR QUE


Os textos que aparecerán nesta páxina estiveron a piques de ser publicados hai uns meses por unha editorial galega, co título ISTO NON É UN LIBRO. A falta de paciencia e de verdadeiro interese fixeron que desistise. Hoxe, a primeiros de xullo de 2010, por darlle gusto a unha boa amiga que non parou ata convencerme, arrinco con este blog, onde irei colgando os contidos daquel libro posible e outras ideas que vaian xurdindo.

E para empezar, transcribo o prólogo e a sinopse que levaba:

“ISTO NON É UN LIBRO por dous motivos, fundamentalmente:
Primeiro, porque nunca pretendeu selo. Ningún dos textos se escribiu pensando na posible publicación. Se chegaron ata aquí, foi grazas ós empurróns de persoas que os leron e que me queren ben. Algúns foron rescatados do fondo da hucha; outros, aínda fumean. Hainos que saíron directamente do corazón; tamén os hai feitos por encarga cerebral. Todos, de escasas palabras; pero de longa elaboración. E segundo, porque estrutura, contidos, prosa e poesía enceréllanse adrede coa humilde intención de sorprender ó lector. Confío na súa boa vontade para deixarse levar”.

“Isto non é un libro. É un feixe de faíscas con formas caprichosas de poemas, relatiños ou ocorrencias, amarradas por unha fráxil trenza de palabra, sentir e vida. Nas mans do lector queda a decisión de outorgarlles ou non a liberdade”.

5 sept. 2012

DALIAS



Gañou a cor.
Concurso de beleza
sen perdedora.






Ganó el color.
Concurso de belleza
sin perdedora.







7 comentarios:

Eutimos dijo...

Me encanta la blanca del final, parece un híbrido entre dalia y rosa. ¡Qué maravillosas todas!

Madoé dijo...

"Las apariencias engañan". :-) A verdade é que que non é branca, senón amarelo limón. O que pasa é que saquei a foto con pouca luz, á tardiña, e saíu así. Son dalias a medio abrir, "capullos", por iso se ven desa forma.

SilviaPG dijo...

¡Qué xardín tan colorido! ¡Encántame! :-D

Madoé dijo...

Excedinme poñendo floriñas, pero como me gustaban todas, non dei escollido. ¡E aínda deixei unhas poucas fóra! A cámara tamén lle engade beleza... :-)

SilviaPG dijo...

Non me dis nada novo! Como máis desfruto eu coa cámara é retratando á flora! jeje Son preciosas! :D

suaseiras dijo...

Fago fe, jejeje

carnota dijo...

Non tiña nada que dicir aquí porque os imaxes sobran. Se houbese que elixir, seríame moi difícil aínda que coincido con eutimos, a última... que non se enteren as outras.