POR QUE


Os textos que aparecerán nesta páxina estiveron a piques de ser publicados hai uns meses por unha editorial galega, co título ISTO NON É UN LIBRO. A falta de paciencia e de verdadeiro interese fixeron que desistise. Hoxe, a primeiros de xullo de 2010, por darlle gusto a unha boa amiga que non parou ata convencerme, arrinco con este blog, onde irei colgando os contidos daquel libro posible e outras ideas que vaian xurdindo.

E para empezar, transcribo o prólogo e a sinopse que levaba:

“ISTO NON É UN LIBRO por dous motivos, fundamentalmente:
Primeiro, porque nunca pretendeu selo. Ningún dos textos se escribiu pensando na posible publicación. Se chegaron ata aquí, foi grazas ós empurróns de persoas que os leron e que me queren ben. Algúns foron rescatados do fondo da hucha; outros, aínda fumean. Hainos que saíron directamente do corazón; tamén os hai feitos por encarga cerebral. Todos, de escasas palabras; pero de longa elaboración. E segundo, porque estrutura, contidos, prosa e poesía enceréllanse adrede coa humilde intención de sorprender ó lector. Confío na súa boa vontade para deixarse levar”.

“Isto non é un libro. É un feixe de faíscas con formas caprichosas de poemas, relatiños ou ocorrencias, amarradas por unha fráxil trenza de palabra, sentir e vida. Nas mans do lector queda a decisión de outorgarlles ou non a liberdade”.

19 feb. 2011

NOGUEIRA / NOGAL



Chora a Nogueira
vestida de febreiro
por fillos noces.


 

Llora el nogal
vestido de febrero
por hijos nueces.

7 comentarios:

suaseiras dijo...

Ás Nogueiras séntalles ben chorar... teñen moita seiva.
Tranquila!!! É unha maneira de protexerse.
É da familia a nogueira da imaxe?

Madoé dijo...

Claro, agora entendo como lle saen os fillos tan secos: váiselle todo o zume en bágoas.

Da familia mesmo, non; pero é veciña.

Rascacheira dijo...

Pero co bonitas que son as nogueiras... e tiveches que facerlle unha fotito á veciña espida? Pois porque ti dis que o é, que se non... :-)

Madoé dijo...

É que as nogueiras en febreiro siguen sendo nogueiras. O importante non é o vestido, senón o interior, a esencia, a madeira, a cerna... :-)

Rascacheira dijo...

Seguirán, seguirán... pero calquera humano nola pode dar con queixo... así que a min dáme nogueiras con follas, con noces, verdes... a madeira e a cerna seguen aí...
VAITE BAÑAR!

Madoé dijo...

¡Mira que tes interés en que me bañe! ¿Tanto cheiro?

¿Que dis do queixo e as noces? ¡Encántame esa combinación de sabores!

suaseiras dijo...

....(risas abondas)